Husarska Kolonia

[TeddyPanda]

Dzień Pięćdziesiąty Piąty - Sokole Oko

Trzy dni później po raz kolejny chciano nas zaatakować od strony wąskiego przesmyku prowadzącego wprost do naszej bazy. Przez ostatnie dni załataliśmy go lecz niezbyt dostatecznie by zniechęcić chcących ominąć umocnienia bandytów. Tym razem postanowiłem, że wykonamy atak wyprzedzający.

- Jesteś tego pewny Noobku?
- Zaskoczymy ich kiedy będą kopać, bierz snajperkę i wołaj resztę.
Valencia ruszyła w stronę składowiska gdzie od jakiegoś już czasu leżał zdobyty kilka dni wcześniej karabin snajperski. Wkrótce obok mnie pojawili się też Colon i McClain.
- To co zamierzasz Stary?
Podobało mi się, że McClain mówi do mnie w ten sposób. Uważał mnie za swojego szefa.
- Tym razem my idziemy do nich.
- Tak jest! - zasalutował niczym Kadet kiedy moja Corvetta dokuje na Maskelinie
Poczułem dzięki temu pewność siebie jak za starych lat w Husarii.



Zakradliśmy się na ich tyły. Grupka piratów dopiero rozpoczynała przekopywać mur.

- McClain i Colon odetniecie im drogę z północy - poleciłem.
McClain ruszył na dobrze chronioną między głazami pozycję i wycelował w przeciwników swój karabin maszynowy. Po chwili podążyła za nim Colon.
- A my?
- A my wracamy do bazy - powiedziałem obejmując Valencię - chata wolna, jakoś sobie poradzą!
Valencia zachichotała. 
- A tak na serio schowaj się za wzgórzem, kiedy będziesz gotowa daj mi mi znak, wtedy wycelujesz i strzelisz w tego, który kopie.
Pokiwała głową.
Przesunąłem się na pozycję miedzy drzewami. Po chwili Valencia podnosząc rękę potwierdziła, że jest gotowa i wystrzeliła.
Pocisk pomknął miedzy drzewami z donośnym hukiem, lecz zanim którykolwiek pirat zdążył zareagować było jeden do zera dla nas. Odwrócili się szukając źródła hałasu i gdy go spostrzegli ruszyli w naszą stronę. Wtedy pomknął kolejny pocisk lecz tym razem chybił. Piraci w końcu znaleźli się na efektywnej odległości.
- Ognia! - ryknąłem i wystrzeliłem serię pocisków ze swojego karabinu, to samo zrobił McClain na mojej lewej flance.
- Gińcie frajerzy! - zawołał
Ogień z energetycznego karabinu jak i ołowiowe kule zraniły, jednak nie zatrzymały wroga. Valencia oddała kolejny, tym razem celny strzał. Szarżujący ze strzelbą bandyta zginął na miejscu.
Kolejna seria z blastera pomknęła w kierunku pirata próbującego się schować za węgłem. Celne trafienia odstrzeliły mu prawe ramię, które akurat wystawało, a broń, którą dzierżył upadła na ziemię. Wróg zawył z potwornego bólu, wciąż jakby nie do końca wierząc że stracił rękę.
- Dobij go! - rozkazałem McClainowi
Kule poszatkowały jego czaszkę w sito. Wyglądało to naprawdę paskudnie. Ostatni z wrogów rzucił się do ucieczki i jak na swoją masę, był zaskakująco szybki. I do tego nagi.
- Za nim!
I puściłem się w bieg, lecz tak naprawdę nie musiałem, bo dopadła go Colon co oznaczało tylko jedno.
- Giiiiiiń! - i padł od silnego uderzenia metalowej pałki.



Absolutne, bezproblemowe zwycięstwo.
- No, no, jestem pod wrażeniem - powiedział McClain nie kryjąc podziwu
- Kyoku byłby ze mnie dumny!
- Ten gruby żyje! - przerwała nam Colon
- W takim razie skuj go i wracamy do bazy.
I ruszyliśmy w stronę powrotną. Usłyszałem jeszcze jak Colon przez zaciśnięte niemal zęby mówi.
- Tylko czegoś spróbuj, a wsadzę ci tę pałę w...